رضا را قبول نداشت ، نزد آن‌حضرت آمد و به قصد عيبجويى از آن‌حضرت گفت : آيا مىشود كه دو امام ( در يك مقطع زمانى ) با هم باشند ؟ آن‌حضرت فرمود : نه مگر آنكه يكى از آن دو صامت ( خاموش ) باشد . ابن قيام گفت : پس چطور براى تو صامتى نيست ؟ امام فرمود : چرا ، به خدا قسم خداوند براى من ( فرزندى ) قرار ميدهد كه حقّ و اهل آن را به دو استوار مىبخشد ، و باطل و باطل خواهان را نيست و نابود مىكند . در آن هنگام حضرت رضا فرزندى نداشت امّا يك سال بعد از اين ماجرا امام جواد به دنيا آمد . « 1 » سال 195 هجرى و ماه رجب بود . « 2 » شيعيان وفادار ، مشتاقانه در انتظار ولادت فرزند امام رضا عليه السلام بودند . احاديث نيز آنان را از مقدم مبارك اين كودك خبر داده بود . آنها از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكردند كه فرمود : « پدرم به قربان بهترين كنيزان اهل نوبه » اين حديث به مادر امام جواد اشاره داشت . شيعيان مىخواستند برهان فرقهء واقفيه را كه شايعات و تبليغات بسيارى بر ضدّ امام رضا به راه انداخته بودند ، درهم بكوبند . آن شب مصادف با شب نوزدهم ماه مبارك رمضان بود كه از افق حقّ ماهى كه از خورشيد تابانتر و پرشكوهتر و والاتر بود ، درخشيدن گرفت . آرى او امام جواد عليه السلام بود .

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 22 . ( 2 ) - در اصول كافى تاريخ ولادت امام جواد عليه السلام دهم ماه رمضان 195 ه آمده است .